قوله : لا يشوبها شئ من التّصريح : ضمير مؤنّث در [ يشوبها ] به كنايه راجع است و مراد از [ تصريح ] تصريح بمطلوب مىباشد . قوله : تصريح ما : يعنى يك نوع تصريحى . قوله : ضرورة احتياجها الى مرفوع مسند اليه : ضمير در [ احتياجها ] به صفت راجع است . قوله : للقطع بانّ الصّفة فى المعنى : يعنى فى الواقع . قوله : و هو امتناع خلوّ الصفة : ضمير [ هو ] به امر لفظى راجع است . قوله : او خفيّة عطف على واضحة : بنابراين تقدير عبارات چنين مىشود : ان الكناية المطلوب بها الصّفه ان لم يكن الانتقال فيها للمطلوب و هو الصفة بواسطة فهى امّا واضحة لا تحتاج فى الانتقال للمراد الى تأمل او خفية و هى ما تتوقّف الانتقال منها الى المراد على تأمل . قوله : اعمال رؤيّة : كلمه [ رويّة ] يعنى فكر . قوله : عن الابله : ابله به شخص كودن و خنگ گويند . قوله : عريض القفا : قفا يعنى پشت گردن . قوله : بحسب الاعتقاد : يعنى از نظر كسانى كه بملزوميّت مزبور معتقدند . قوله : لا يطّلع عليه كلّ احد : يعنى هركسى آن را درك نكرده بلكه اشخاصى كه اعمال فكر و انديشه نموده درك مىكنند . قوله : عن المضياف : صيغه مبالغه يعنى بسيار ضيافت كننده .